Tími á nýtt lúkk???

Howdy neighbour!!
Það er kannski ekki úr vegi að fara að fikta aðeins við vefinn sinn, uppfæra hlekki, útlit og annað svona fyrst maður er á annað borð komin með svona snilldar uppfærlu á veradarvefnum. Ég er s.s. búin að uppfæra internetiðhjá mér... komin úr floppy-tengingu yfir í háhraða útvarpsbylgju internet :D Ekkert leiðinlegt við það. Eins og sjá má er ég aðeins byrjuð að fikta við að breyta útlitinu hjá mér, þessi blogger er nú frekar leiðinlegt verkfæri, ég er ekki alveg sátt. En við skulum sjá hvað setur.
Ég er aftur á móti mjög sátt við geta loksins farið að henda myndunum mínum inn á netið.

Óheppin !!!

Hæ litla Birtuskott. Þú varst nú aldeilis óheppin að vera í vinnunni þegar við Sunna komum í heimsókn í gær. Ég náði nefninlega traustataki á páskaegginu þínu og faldi það á góðum stað... muhahahahaha... gangi þér vel að finna það mín kæra systir.
Vísbending #2 er eftirfarandi: Leitaðu í "gini" tígrisdýrsins.

Nýjir tímar

Jæja... allt að gerast hjá stelpunni þessa dagana. Fór að taka upp á því á gamals aldri að skipta um vinnu. Sagði skilið við gömlu vinnufélagana með tárin í augunum og skokkaði yfir í þar næsta hús og fór að vinna þar. Í dag er annar vinnudagurinn minn á nýjum stað og mér líkar bara svona ljómandi vel. Gömlu vinnufélagarnir kvöddu mig með pompi og pragt á föstudaginn og leystu mig út með gjöfum og góðum kveðjum og buðu mér í mat á Landnámssetrinu í ofanálag. Ekki leiðinlegt það. Ég á nú eftir að sakna þessa góða fólks sem ég var að vinna með.
Er reyndar búin að vera að troða mér í kaffi í gömlu vinnunni núna síðan ég hætti og þau halda örugglega að þau losni aldrei við mig. Heyrði hvíslað í kaffinu *bíddu hvað er hún að gera hér, vorum við ekki að kveðja hana á föstudaginn*, nei nú er ég að ljúga. Það má víst ekki. En ég verð að taka mér tak og halda áfram... með trega í hjarta.

Í nýju vinnunni er líka gott og skemmtilegt fólk, þannig að þetta er nú ekki eins slæmt eins og ég var að reyna að láta í ljós. Ég horfi bara björtum augum fram á vegin, með heilann galopin fyrir nýjum og góðum fróðleik. Bring it on.
Bloggin soooooon... promise.

Er hún dottin af jörðinni?

...Nei ekki er það nú svo.. ég varð greinilega heltekin af þvílíkri bráðaöldrun á afmælinu mínu að ég fylltist öll af gigt og andleysi að ég gat ekki bloggað meir. Eða það mætti amk halda það. Nú er ég s.s. snarhætt að lofa bót og betrun og hana nú. Ég blogga bara ef ég blogga...annars ekki. Meikar sens aye?


Nýjasta nýtt að frétta úr sveitasælunni er samt það að það hefur verið gripið til stórframkvæmda í nágrenni mínu. Það er búið að breyta veginum í svigbraut og það á að fara að sprengja fyrir skíðabrekkunum. Það er búið að planta svo mikið af fallega öskrandi bleikum mælingahælum INNI Á VEGINUM að það hlýtur annað hvort að eiga að fara að breyta veginum í nýtt löngu tímabært skíðasvæði fyrir vesturlandið eða þá að það sé verið að æfa okkur í ökuleikninni áður en sprengingar á klöppunum hefjast, til að við verðum orðin leikin í að sveigja fram hjá björgum og steinum sem kunna að þeytast út á veginn. Ég efast samt einhvernvegin um að þau verði svona eitur-bleik eins og umræddar stikur.

Enn eitt árið fokið

Það er víst ekki úr vegi að pósta smá fréttum af familíunni þar sem maður á nú afmæli og svona. Ekkert merkilegt afmæli svo sem.. bara frjátíuikkað. Bara gott og gleðilegt það. Yndis yngri átti afmæli í gær. Orðin 2ja ára litla dúllan. Veit ekki betur en að afmælisdagurinn hafi verið skemmtilegur hjá henni. Sólin lét meira að segja sjá sig, þannig að hún gat vappað um í sundbolnum sínum og vígt útisundlaugina sem hún fékk frá ömmu Lillu og afa á afmælinu sína fyrir ári síðan. Það var gerð tilraun til að vígja hana fyrr í sumar, en þegar það var búið að blása upp alla 35 metrana, var sólin farin að sofa þannig að ekkert varð úr sundspretti og sulli þann daginn. Síðan daginn þann hefur bara verið svo kalt að heimilisfólki hefur ekki verið sigandi í sund. Flugurnar í nágrenninu fréttu samt að heljarinar sundlaugarpartíi og fjöl-fluguðu í sund. Það virtist samt hafa komið eitthvað babb í bátinn.. þær gleymt því að þær kynnu ekki að synda eða eitthvað.. því að ég held að meigin þorri þess samkvæmis hafi hreinlega drukknað. Ákaflega leiðinlegt til þess að vita.

Dóttir s.s. búin að eiga afmæli og nú er komið að mér. Ég er reyndar ekkert mikil afmælisstepa, en ákvað samt að skella í köku og fara með í vinnuna. Ég geri aldrei neitt fyrir þessar elskur. Það féll nú vel í kramið. Ég er búin að reyna að vera í hollustunni (smá vakning í þeim efnum hjá mér að undanförnu) og er farin að forðast sykur og koffín að nokkru leiti. Því var örugglega frekar fyndið að sjá mig í morgun eftir að vera búin að borða sykurbombuköku og kaffi á fastandi maga. Ég var í einhverri sykur+koffín vímu held ég bara. Ekki sniðugt það. En ég jafnaði mig nú einhverntíma fyrir hádegi. En var frekar hyper hér á tímabili. Sveiflandi mér í loftljósunum og bullaði út í eitT (ok smá ýkjur... það má) :)

Er á síðustu vikum búin að dúlla mér við að hitta alla ættingja mína, er búin að vera að þræða ættarmót í júlí. Það var allt mjög gaman. Snæjaramótið var fyrstu helgina í júlí. Ég gisti reyndar ekki, þar sem það var frekar kuldalegt um að litast og Sunna svona á jaðri þess að fá kvef. En hitti þetta líka ljómandi skemmtilega fólk og sá nokkra unga og nýja ættingja sem ég hef ekki séð áður.

Aðra helgina í júlí lá leið okkar Sunnu til Vestmannaeyja með mömmu, pabba og Birtu. Unnsteinn var að vinna þá helgi, þannig að ekki gátum við notið nærveru hans, en þess í stað skreið ég undir pilsfald mömmu og verndarvæng pabba, alveg eins og í gamla daga. Það var gaman að koma til Vestmannaeyja á ný. Ég hef bara einu sinni komið þangað og man lítið eftir þeirri för. Við komum á föstudagskvöldið og tjölduðum í Herjólfsdal. Það var svona í hvassari kantinum, en kom ekki að sök. Ég svaf reyndar ekki mikið þá nótt, því að ég var alltaf að vakna og vita hvort að það væri ekki rétt hitastig á barninu. Sem sagt hvort að henni væri of heitt/nógu heitt. Hún er með allt annan hitastilli heldur en ég, þó að mér sé kalt er henni yfirleitt alltaf heitt. Daginn eftir fórum við í skoðunarferð um eyjuna með mjög hressum dúdda. Hann sýndi okkur allt og sagði sögur, missannar að því að ég tel. Þessi fjölhæfi leiðsögumaður fór með okkur í siglingu rétt út fyrir höfnina líka, við fórum ekkert rosa langt þar sem það var smá bræla. Um kvöldið var vel heppnaður dagur kórónaður með því að hittast og borða saman frábæran mat. Fékk held ég bestu fiskrétti sem ég hef bragðað, allavega á þessu ári. Þumlar upp fyrir því. Skemmtilegt, skemmtiegt, skemmtilegt.

Ætla að dúlla mér við að njóta dagsins... stimpla mig inn hér síðar með enn fleiri krassandi sögum af uppáhalds umræðuefninu mínu..sem er "mér og mínum".. (vá hvað maður getur verið sjálfhverfur) tata í bili.

Still alive!

Þeir sem héldu að ég hefði tekið upp á þeim leiða ávana að geispa golunni, til að leggja áherslu á síðasta pistil, hittu ekki naglann á höfuðið að þessu sinni. Aftur á móti viðurkenni ég fúslega að það er búin að vera full mikil leti í gangi að undanförnu.


Ég er hoppandi kát og glöð og ánægð yfir því að vera komin í sumarfrí í aukavinnunnnni minni. Þetta er búið að vera mjög gaman, en á móti kemur að þetta er búið að vera gífurlega bindandi (eins og vinnu er vandi). Nú er ég bara komin í Sáms-gír um helgar, svo langt sem augað eygir. Lúll og leti og frelsi til að gera það sem mig langar. Það er svo endalaust gaman að vera svona frjáls að frostið ógurlega bítur ekki einu sinni á góða skapið mitt.


Sumardraumar farnir að gera vart við sig.
Er farið að dreyma um að sigla um sæinn bláa í sumar og langar náttúrulega helst að kaupa mér nýjan bát. Átti 50% í bát með brósa en seldi honum minn helming þegar hann flutti úr bænum. Ég er ekki búin að kaupa mér nýjan síðan þá en get fengið afnot af bát míns ástkæra manns. Það verður bara að koma í ljós hvort að ég nýti mér það eða hvort að ég noti aukavinnupeningana mína sem ég er búin að vera að safna mér, til að fjárfesta í míns eigins. Engar stórar ákvarðanir teknar að svo komnu, enda nóg hægt að gera við svona peninga sko.

Ég hlakka gífurlega til að fara með litla yndisboltann minn í náttúruskoðunarferðir. Gönguferðir niður að Hvítá, fjöruferðir niður á Mýrar eða vestur á Nes og skógar- og dalaferðir. Kannski maður kíki með hana í höfuðborgina líka við tækifæri. Ég er algjörlega búin að vanrækja vináttutengsl mín við alla sem mér eru kærir. En svona er þetta stundum og það stendur vissulega til bóta :)
Fleiri sumardraumar blunda í mér, en ég ætla nú ekki að opna mig algjörlega hér, til þess er ég nú of bæld... muhahahaha... nei nei grín, ég læt þetta hins vegar duga í bili.

Alveg að fara með mig

Ég fæ alltaf gubbuna upp í háls á svona dögum. Þegar ég tala um "svona daga" þá á ég að sjálfsögðu við kosning á kynþokkafyllsta karlinum/konunni í útvarpinu. Ég bara þoli ekki svona útvarpsefni enda er ég búin að lækka all svakalega í útvarpinu og hlusta bara á Emilíönu og ekkert bull. Nú kann einhver að halda því fram að ég sé bara fúlipyttur og að auðvitað sé þetta nú bara allt til gamans gert, svona kosning. Já það getur vel verið.... en hlífið eyrum mínum við þessu plís. Ástæðan er EKKI sú að ég sé eitthvað abbó útaf því að ég er ekki kosin, að ég sé ekki nógu kynþokkafull til að vera nefnd þarna á nafn get þar af leiðandi ekki fylgst með stigunum hrúgast inn hjá mér. Ástæðan er aftur á móti mjög einföld, mér finnst þetta bara svoooooooooo leiðinlegt. Og það er reyndar ekki bara þessi kosning á kynþokkafyllsta kvennmanninum annars vegar og kynnþokkafyllsta karlmanninum hinsvegar... heldur allt svona "hey við ætlum að gefa þér eitthvað svaka mikið og flott ef þú hringir í okkur"-dagskrárliðir. En yfirleitt er þetta samt bærilegt útaf því að það er takmarkað við einn þátt eða einhvern stuttan tíma. En þegar verið er að hringja inn allan heila daginn þá slekk ég nú bara. Það er reyndar mitt val og ég veit að ég Á ekki að láta þetta fara í taugarnar á mér. Mér finnst þetta bara - get ekki að því gert. Ég verð nú að viðurkenna samt að ég var búin að gleyma hvaða dagur var og opnaði fyrir útvarpið í mesta sakleysi í morgun, og þá var einhver kona að reyna að kjósa kynþokkafyllstu konuna... þaaaaaaaaaað gekk ekki það áttu bara karlar að hringja inn... ég veit ekki betur en að lesbíur hneigist til kvenmanna eins og karlmenn... og þær eru væntanlega jafn dómbærar á kynþokka kvenmanna eins og þeir... en nei.. ekki mega þær kjósa. Ég veit svo sem vel að þær konur sem hringja inn finnst þetta bara svona sniðugt og reyna að kjósa þó að þær hneygist kannski ekki til kvenna sjálfar.... en þetta styður bara enn frekar þá kenningu að þetta sé rugl, rugl, rugl, svona kosning... rugl segi ég og skrifa!

Kannski getur maður unnið upp þol gegn leiðinlegu útvarpsefni. Ég ætti kannski að fara í þjálfunarbúðir með að skipta yfir á rás eitt þegar þeir eru að spila einhver nútímapíanókonserta.. eða hvað þetta nú heitir. Ef ég geri þetta á hverjum degi í ár... þá verð ég örugglega búin að vinna upp óþol gagnvart þessum "skemmtilega margumrædda dagskrárlið". Jahh, annað hvort það, eða dauð úr leiðindum... ekki gott að segja fyrir um.
Góða helgi mín kæru þrátt fyrir anti-pollýönnuisma lestur minn. Þetta bráast af mér vonandi :)

Innbrot

Hingað er mættur maður sem tilkynnti mér það skýrt og skilmerkilega að hann væri komin til að brjóta upp peningaskápinn okkar. Það er nú ekki á hverjum degi sem menn koma með svoleiðis yfirlýsingar og ég hefði sjálfsagt orðið dauðskelkuð og haldið að hann væri glæpon að reyna að setja eitthvað matsjó krimmamet að ræna okkur um hábjartan dag beint fyrir framan lögregluna, og svo myndi hann stæra sig af því við krimmavini sína. En nei svo er nú aldeilis ekki. Maðurinn sem þetta mælti er hinn besti og hann var kallaður út til að aðstoða okkur. Hemm, hemm, það vildi nefninlega þannig til að gjaldkeri ónefndrar stofnunar er svo ótrúlega sterkur eins og alþekkt er, og hann er líka svo einstaklega heppinn stundum að það koma upp svona sérstakar uppákomur. Þessi gjaldkeri skellti hurðinni s.s. svo fast aftur að hún fór í fýlu og ákvað að opnast bara ekki meir. Menn og konur og gjaldkerinn sterki gerðu margar tilraunir til að tjónka við hana í morgun en ein alsherjaruppreisn var í gangi og hurðarkrílið harðneitaði að haggast. Kallað var í þennan hressa "innbrotsþjóf" en hann hvarf reyndar eins snöggt og hann kom. Ég vona að hann hafi ekki hlaupið út af hræðslu (á nú reyndar ekki von á því) heldur sé að sækja betri "innbrotsgræjur".
Krossi krossi putta.

Frost á Fróni

Blessað frostið komið aftur til að bíta í kinnar og tær á þeim íslendingum sem ekki klæða sig vel. Svoooo hressandi! Ég var einmitt að spá í það hvort að ég myndi frjósa föst við gangstéttina ef ég myndi fara í útilaugina í morgun, en það slapp allt til. Samviskusama fólkið í íþróttahúsinu var búið að dreifa hálkubana um allar jarðir þarna í kring um húsið, þannig að tásurnar voru vel pæklaðar þegar maður dreif loksins út í laug.



Ég hef aðeins verið að gúggla á jarðargúgglinu... kallið mig halló (as in hallærisleg)ef þið viljið, að vera ekki búin að fatta þetta fyrr en nú, mér er bara alveg sama. En mikið er þetta rosalega sniðugt. Ég sá torfuna alveg kristal-tæra þ.e. bæinn sem ég bý á og Ferjubakkahreppinn eins og hann leggur sig, nema hvað nýjustu húsin eru reyndar ekki komin inn. Það verður kannski fljótlega, með nýju gervihnattamyndauppdeiti. Það er nú ekkert rosa mikið hægt að skoða á íslandi samt. Bara besta sveitarfélagið og svo einhverjar flugbrautir á suðurnesjum... eða svo til. Aftur á móti ég gat flakkað um stræti Rómarborgar eins og mig lysti.. og rifjað upp minningar frá þeim góða stað. Gaman gaman. Synd að ég skildi ekki hafa skrifað dagbók um ferðina. Það hefði verið brill. En ég hefði sennilega ekki haft orku í að skrifa þegar ég kom heim á hótel á kvöldin... ég var yfirleitt alveg búin að vera eftir gífurlegt labb. Það er endalaust nýtt að sjá þarna (jahh...nýtt og ekki nýtt... kannski hægt að deila um það hvað maður sér mikið af NÝJUM hlutum) Allavega mikið hægt að skoða og maður tímdi ekkert að vera að setjast of mikið niður inni á einhverjum kaffihúsum eða svoleiðis.

Flökkuðm á milli torga, kirkna, kastala, safna, gosbrunna og eldgamalla rústa. Fengum einnig nokkra skammta af ævintýrum eins og t.d. fyrsta kvöldið þegar við vorum á leið á hótelið og rútan komst ekki inn götuna þar sem það var. Bílstjórinn ákvað að taka hring og komast að því úr annarri átt. Það gekk vel þar til að hann átti um 3 m eftir til að komast út úr hliðargötu... þá var bíll uppi á gangstétt öðru megin og skilti hinu megin sem hefði rústað speglinum á rútunni ef hann hefði reynt að smeigja sér framhjá bílnum. Bílstjórinn blótaði heil ósköp (eða það held ég allavega, ég skil ekki ítölsku, en reikna svona með því að hann hafi ekki verið með neinn lofsöng) og reytti hár sitt og sennilega hefði hann reytt skeggið líka ef hann hefði ekki þá þegar verið búin að reyta það allt af annarri umferðarflækju. Íslensku víkingarnir í rútunni gerðu sér nú lítið fyrir og lyftu bílnum lengra upp á gangstétt, þannig að rútan komst framhjá. Bílnum líkaði nú ekki þessar aðfarir íslendinganna, og byrjaði að væla á fullu, hann hefur sennilega haldið að það ætti að fara að stela sér. Eftir þetta komumst við klakkalaust á hótelið, jahh eða svona næstum. Rútukallinn lagði í næstu götu við hótelið okkar þar sem hann komst ekki nær og þar stoppuðum við umferðina meðan við vorum að hundskast út úr rútunni og sækja dótið. Það var þvílíkt flautað (skiljanlega).

Ég gæti blaðrað um blessaða Róm langt fram eftir degi, þetta var frábært ferðalag!!!! Pottþétt á to-go-to-again listanum mínum.

Jæja...

Sennilega er nú löngu tímabært að senda örblogg hingað inn og upplagt að nota tækifærið nú þar sem það er frost í kerfinu sem ég er að vinna við og ég get ekkert gert í bili nema eitthvða ógagn.
Ég og Sigrún verðandi mágkona erum orðnar öflugar í sundinu. Það var í desember sem við byrjuðum á því að að fara á fætur á mjög ókristilegum tíma, klæða okkur, skafa af bílnum, bruna út í ófærðina og alla leið niður í Bnes, klæða okkur aftur úr og hoppa út í ískaldan poll.... alveg sjálfviljugar.
Í stuttu máli þá fórum við að fara í sund á morgnana. Þetta er eitthvað sem amma mín hefur gert daglega í 30 ár og ég dáist að henni fyrir. Síðan við byrjuðum á þessu höfum við farið 3svar í viku og ekkert dregið af okkur. Ef tími hefur fallið niður höfum við bara farið daginn eftir. Anyways... þetta er eitthvað sem er rosalega gott og hollt, en ég myndi áræðanlega ekki drífa út úr rúminu á morgnana nema ef við værum svona "teimi". Sigrún er s.s. gulrótin mín sem stuðlar að því ég hundskast fram úr rúminu til að stunda reglulega líkamsrækt í stað þess að "snúsa" til átta.
Ég var nú fyrst ekkert á því (í desember NB) að fara út í stórhríð og sjókomu á klæðalitlum sundfatnaði að ösla snjó upp í ökla og hlaupa 30 m út í útilaugina... þó að það hefði verið hressandi. Synti frekar inni í litla 12,5 m kassanum í rómó jólaljósastemmingu og hlýju. En svo þegar ég var búin að fara nokkrum sinnum og leið á að snúa við í 3ja hverju sundtaki ákvað ég að bíta á jaxlin og skella mér í útilaugina. Það var fljótt að venjast að hlaupa undan veðri enda hlýnaði mér strax þegar ég fór að synda. Þá var ég líka komin með meira þol og vissi að ég myndi drífa alla leið yfir án þess að eiga það á hættu að drukkna. Nú er ég útisundlaugar-addict... reynið að draga mig inn!!!!
Hressandi það.

Frétttir frétttir frétttir... ekkert að frétta svo sem. Allt við það sama bara eða svona þannig séð. Ég fyllist vorfíling dag frá degi. Farin að hlusta á suðræna tóna Buena Vista á fullu í bland við tregafulla söngva Emilíönu. Full af gleði og hamingju. Vona að það sama megi segja um ykkur.
Góða helgi kæru félagar